ال دیگو

این عکس نه آنقدرها به شادی و خوشحالی ژرمن ها مربوط است و نه به جشن پیروزی قاطعشان بر آرژانتین و سرمستي یواخیم لو و شاگردانش از آن برد.
این عکس درباره مردی است که آن گوشهء محوِ عکس، آرام ایستاده است و دارد آن شادمانی را که برای خود و ملتش می خواست، در چهره مردان حریف نظاره می کند. یقین حسرت می برد، شاید اشکي می ریزد.
وقتی همه غرور یک مرد می شکند، کاری جز تماشا و انتظار نیست. انتظار برای نبردی دیگر و برخاستن دوباره و دوباره از خاکستر خویشتن. او با همین تصویر محو هم همهء این عکس را از آن خود کرده است.
پس منتظر باشید!
او آن شادمانی را بازپس خواهد گرفت.
او ال دیگو است دیگر!