EcceHomo

خدا رحمت كند استنلي كوبريك را، چهل و پنج سال پيش در شاهكارش اديسه فضايي 2001 اخطارمان داده بود به اينكه عنقريب‌است که فناوري بر انسان غلبه كند بي كه بشود هيچ كنترلي رويش داشت و آنگاه عصر آقايي ماشينها بر عالم آغاز خواهد شد. وقتي کار استادان بزرگ شطرنج مقابل ابررايانه‌ها گره خورد و پيروزي‌هاي رايانه بر انسان يكي پس از ديگري به ثبت مي‌رسيد بايد هشدار آقاي كوبريك را جدي مي‌گرفتيم كه نگرفتيم تا رسيد به اين فينال منحوس كه در آن انسان با همه قوت و ضعفش مقهور ماشين شد. ماشينهاي انسان‌نما به شكلي نمادين جام سروري جهان را بالاي سر بردند و … آنك آن انسان در پايان دوران انسان چه تنها و چه تلخ و چه شكوهمندست وقتي سخت مي‌كوشد كه درياي اشك درونش به صلابت ظاهرش رسوخ نكند مباد كه تيم شكست خورده‌اش مهابت آن لحظات نکبتی را تاب نياورد و بشكند و زانو بزند. پس آن تيم برافراشته و خاموش آرام آرام زهر شكست را سرکشید و در كنار آن مرد ايستاده رفت . . .
بدرود انسان! جهان بی‌تو نازیباست . . .

messi

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *