والیبال٬ رو به قبله

این بازی به این‌صورتی که الان انجام می‌شود خدایی دو زار نمی‌ارزد. ورزش شانسی الابختکی که تیم قوی و ضعیف ندارد. هرتیمی ممکن‌است هر تیم دیگری را سه‌هیچ بزند یا سه‌هیچ ببازد ازش با امروز سه‌هیچ بزندش و فردا سه‌هیچ بخورد ازش. چیزی در مایه‌های منچ و مارپله! والیبال آن دوره‌ای والیبال بود که این قوانین پیزوری بر آن حاکم نشده بود و هر توپی که بر زمین می‌نشست یک امتیاز نبود. آن زمان برای هر امتیاز جان کنده می‌شد و بازی‌های حساس و سنگین گاه تا دو سه ساعت بطول می‌انجامید. زورآزمایی و ماراتن مردانه‌ای بود که عیار هر تیم را قشنگ می‌سنجید و تیم برنده قشنگ برنده بود. کار انقدر سخت بود که یک روز آمدند گفتند اگر بازی به ست پنجم کشید اقلا ست آخر را به همین شیوه آب‌دوغ‌خیاری رالی برگزار کنند که مثلا بشود عین ضربات پنالتی فوتبال، صرفا برای مشخص شدن برنده نهایی. بعدش عناصر راحت‌طلب و ورزش‌آسان‌کن وارد معرکه شدند و برسبیل بلایی که سر باقی ورزش‌ها آوردند مثل کشتی و الخ سراغ والیبال هم آمدند و گفتند: ببینید این ست پنجم چه باحال و مهیج شده! پس بیاییم کاری کنیم  همه ست‌ها رالی شود. ضمنا کل کار هم آسانتر شود و بازیکن و تماشاگر و الخ این همه معطل یک بازی نشوند و برنده هم زود معلوم شود. انگار که فوتبال به جای بازی همه‌اش قانونا بشود پنالتی و مثلا بگویند کل یک بازی فوتبال این باشد که تیمی صدتا پنالتی بزنند و تمام!
حالا هم که همه راضی! تماشاگر راضی٬ بازیکن راضی٬ مربی و سرپرست و مسئول و استادیوم و تلویزیون راضی! خب در وقت و هزینه صرفه‌جویی می‌شود و کی جرات دارد بگوید بالای چشم این قانون ابرو. همه هم که قشنگ سرکار رفته‌اند با این والیبال قلابی که تویش کافیست دو امتیاز جلو بیفتی که ببری و خنده‌دارتر اینکه توی وضعیت فعلی سرویس‌زدن که جایزه امتیاز‌گرفتن است شده مصیبت و تناقض‌نمای مضحک این ورزش که تیمی که امتیاز می‌گیرد دوست دارد یک چیزی سربدهد سرویس نزند! این وسط هیچکس به کفشش هم نبود که آوردگاه زیبای والیبال چه تمیز نابود شد و از معنا و محتوا و کیفیت تهی! اینک به وضعیتی رسیده که برتری چندانی ندارد به اینکه تاس بیاندازیم برای تعیین برنده لذا هیچ بعید نمیدانم مثلا تیم والیبال شرکت ما برود برزیل را سه‌هیچ بزند ولی تیم فوتبال شرکت ما از برزیل چندصدتا گل خواهد خورد؟!؟!
در کمال احترام به همه والیبالیست‌های عالم٬ بخصوص ملی‌پوشان لایق خودمان٬ مرا با این ورزش در وضعیت فعلی‌اش کاری نیست. مبارک صاحبان و علاقمندانش٬ اما از ما گفتن یکی یک روزی یک فکری باید برای نجات والیبال کند. خدا کند آدمش پیدا شود… خدا کند. والیبال که محتضرست اما دعا کنیم فوتبال زنده بماند و گرفتار این قسم ابتذال‌ و آن عناصر ورزش‌آسان‌کن نشود هرگز.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *